Po świadczeniu rehabilitacyjnym przysługuje renta
Pracownik niezdolny do pracy może liczyć w pierwszej kolejności na zasiłek chorobowy, później na świadczenie rehabilitacyjne, a w ostateczności na rentę. Jakie są zasady przyznania renty po świadczeniu.
Najpierw zasiłek chorobowy
Uprawnieniem pracownika, który obowiązkowo podlega ubezpieczeniu chorobowemu jest prawo do zasiłku chorobowego, w razie niezdolności do pracy. Zasiłek chorobowy pracownik może otrzymywać przez maksymalnie 182 dni. W przypadku niezdolności spowodowanej gruźlicą, lub gdy niezdolność do pracy wystąpi w czasie ciąży zasiłek chorobowy można pobierać przez okres 270 dni.
Jeśli pracownik nadal jest chory może liczyć po tym okresie na świadczenie rehabilitacyjne.
Prawo do świadczenia rehabilitacyjnego
Po upływie okresu pobierania zasiłku chorobowego pracownik niezdolny do pracy może liczyć na świadczenie rehabilitacyjne. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje jedynie, gdy dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy.
Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej niż przez 12 miesięcy. O potrzebie przyznania świadczenia rehabilitacyjnego orzeka lekarz orzecznik ZUS.
W przypadku, kiedy 12 miesięcy nie jest okresem wystarczającym do powrotu do pełnej zdolności do pracy, chory może liczyć na rentę z tytułu niezdolności do pracy
Po zasiłku chorobowym i świadczeniu rehabilitacyjnym możliwa jest renta z tytułu niezdolności do pracy.
Zobacz także dział: Świadczenie rehabilitacyjne
Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
Jeśli zdarzy się sytuacja, że osoba pobierająca świadczenie rehabilitacyjne - mimo wcześniejszym dobrych rokowań - pozostaje nadal niezdolna do pracy, może wystąpić do ZUS o przyznanie jej renty z tytułu niezdolności do pracy.
Podobne artykuły: | Polecamy: |



