Podstawa prawna

Zasady i tryb udzielania pracownikom zwolnień od pracy określa rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Urlop okolicznościowy

Pracodawca jest zobowiązany do zwolnienia pracownika z pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia na czas obejmujący: 2 dni - w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma, macochy; 1 dzień - w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.

Przyjmuje się, że zwolnienie z powodu zaistniałych zdarzeń nie musi następować dokładnie w dniu ich wystąpienia. Między zwolnieniem a zdarzeniem stanowiącym tytuł do zwolnienia powinna istnieć jednak rozsądna więź czasowa.

Przykładem może być prawo do zwolnienia z okazji urodzenia się dziecka pracownika. Zwyczajowo pracownik korzysta z tego zwolnienia nie w dniu urodzenia dziecka, ale na przykład w dniu jego powrotu do domu ze szpitala. Niewykorzystanie zwolnienia dokładnie w dniu zdarzenia nie pozbawia pracownika prawa do tego zwolnienia.

Zwolnienie jest zwolnieniem od pracy, co oznacza, że gdy wymienione sytuacje zaistnieją w czasie korzystania przez pracownika na przykład ze zwolnienia lekarskiego, nie powstaje konieczność zwolnienia od pracy, ponieważ w okresie tym pracownik nie pracuje. Nie ma jednak przeszkód prawnych, aby pracodawca udzielił pracownikowi nawet w takiej sytuacji dni wolnych na podstawie rozporządzenia. 

Zobacz również serwis: Praca kobiet