Stosownie do art. 32 u.ś.p., zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem przysługującym ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad:

1) dzieckiem w wieku do ukończenia 8 lat w przypadku:

a) nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b) porodu lub choroby małżonka ubezpieczonego, stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki,

c) pobytu małżonka ubezpieczonego, stale opiekującego się dzieckiem, w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej,

2) chorym dzieckiem w wieku do ukończenia 14 lat,

3) innym chorym członkiem rodziny.

Zobacz również serwis: Zasiłek opiekuńczy

Prawo do zasiłku opiekuńczego przysługuje bez okresu wyczekiwania.

Obecnie prawo to posiadają już wszyscy ubezpieczeni – niezależnie od tego, czy są ubezpieczeni obowiązkowo czy dobrowolnie. W wyroku z 6.3.2007 r. (P 45/2006) TK uznał, że art. 32 ust. 1 pkt 2 i 3 u.ś.p. w części, w jakiej zawiera słowo „obowiązkowo”, jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. W obecnym brzmieniu tego przepisu nie ma już rozróżnienia na obowiązkowo i dobrowolnie ubezpieczonych.

Zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem przysługującym z ubezpieczenia chorobowego osobom ubezpieczonym zarówno obowiązkowo, jak i dobrowolnie.

Zobacz również: Jak uzyskać zasiłek za opiekę nad chorym członkiem rodziny?

Tekst pochodzi z poradnika  "Świadczenia z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego",

Autor: Joanna Grzelińska-Darłak, Wydawnictwo Gaskor Sp. z o.o., Wrocław 2011.